Shukkeien: een landschap in het klein

Shukkeien is een klassieke Japanse wandeltuin die in 1620 werd aangelegd, kort na de bouw van Hiroshima Castle. De naam betekent zoiets als 'verkleind landschap', wat precies de opzet van de tuin verwoordt: beroemde landschappen worden er in miniatuur nagebootst.

In het hart van de tuin ligt een grote vijver met kleine eilandjes, overspannen door een sierlijke gebogen brug. Rondom slingert een pad langs bergjes, valleien, beekjes en zorgvuldig geplaatste rotsen, zodat je bij elke bocht een nieuw, als schilderij gecomponeerd tafereel ziet.

Net als veel plekken in de stad werd de tuin bij de atoombom in 1945 zwaar beschadigd. Hij werd daarna geleidelijk hersteld; enkele bomen die de explosie overleefden, staan er nog steeds als stille getuigen.

Elk seizoen geeft Shukkeien een ander gezicht: kersenbloesem in de lente, fris groen in de zomer, vurig rood esdoornblad in de herfst en soms sneeuw in de winter. Het is een oase van rust, op loopafstand van het drukke stadscentrum en een mooie afsluiter na een bezoek aan het museum.

De naam Shukkeien betekent zoiets als tuin van het verkleinde landschap. Dat is precies wat je ziet: heuveltjes, bosjes, eilandjes en bruggetjes rond een centrale vijver, die samen een berglandschap in miniatuur vormen. Een gebogen stenen brug in het midden van de vijver is het bekendste beeld van de tuin. Het ontwerp wordt toegeschreven aan Ueda Soko, een theemeester in dienst van de familie Asano, die Hiroshima in die tijd bestuurde. In 1945 werd ook deze tuin zwaar getroffen. Veel gewonden vluchtten naar de vijver en de rivier ernaast, en velen van hen overleefden het niet. Na de oorlog is de tuin stap voor stap hersteld. Loop het rondje rustig: bij elke bocht in het pad verschuift het uitzicht, en dat is precies de bedoeling van een wandeltuin.