De Atoombomkoepel: symbool van vrede

De Atoombomkoepel (Genbaku Dome) is het meest indringende monument van Hiroshima. Het gebouw stond oorspronkelijk bekend als de tentoonstellingshal voor industrie van de prefectuur, ontworpen door een Tsjechische architect en geopend in 1915. Op 6 augustus 1945 ontplofte de atoombom vrijwel recht boven het gebouw.

Doordat de explosie bijna verticaal boven de hal plaatsvond, bleef een deel van de muren en het skelet van de karakteristieke koepel overeind, terwijl vrijwel alles in de omgeving werd weggevaagd. De ruïne bleef daarna bewust bewaard in de staat waarin de bom haar achterliet.

Na de oorlog werd er lang gediscussieerd over de vraag of het bouwwerk moest blijven staan of worden afgebroken. Uiteindelijk werd besloten het te behouden als tastbare herinnering. In 1996 werd de koepel door UNESCO op de werelderfgoedlijst geplaatst, als monument tegen de verschrikkingen van kernwapens.

Vandaag staat de koepel aan de rand van het Vredespark, weerspiegeld in de rivier. Het is geen plek van spektakel maar van bezinning: een stille getuige die bezoekers uit de hele wereld herinnert aan het belang van vrede.

Op 6 augustus 1945, om kwart over acht in de ochtend, ontplofte de bom op ongeveer zeshonderd meter hoogte, vlak bij het gebouw. Omdat de drukgolf grotendeels van bovenaf kwam, bleven delen van de muren en het stalen geraamte van de koepel staan, terwijl de stad eromheen verdween. Na de oorlog was lang niet iedereen het eens over wat ermee moest gebeuren. Sommige inwoners wilden de ruïne weg, omdat ze te pijnlijke herinneringen opriep. Anderen zagen er juist een waarschuwing in. In 1966 besloot de gemeenteraad de koepel blijvend te bewaren. Sindsdien is de ruïne meerdere keren verstevigd, zonder haar te herbouwen. Wie aan de oever van de rivier staat, kijkt dus naar een gebouw dat bewust in zijn beschadigde toestand wordt gehouden.