Nijō-kasteel: het paleis van de shoguns

Het Nijō-kasteel werd aan het begin van de zeventiende eeuw gebouwd in opdracht van Tokugawa Ieyasu, de eerste shogun van het Tokugawa-shogunaat. Het diende als de residentie van de shoguns wanneer zij in Kyoto verbleven, de stad waar de keizer woonde. Het kasteel is daarmee een tastbaar symbool van de machtsverhoudingen in het feodale Japan.

Het pronkstuk is het Ninomaru-paleis, een reeks met elkaar verbonden gebouwen met rijk beschilderde schuifwanden van de Kano-schilderschool. De grootte en pracht van de vertrekken namen toe naarmate een bezoeker dichter bij de shogun mocht komen, wat de strikte hiërarchie van die tijd weerspiegelt.

Beroemd zijn de 'nachtegaalvloeren': houten vloeren die bij elke stap een fluitend, piepend geluid maken. Volgens de overlevering was dit een beveiligingsmaatregel, zodat sluipmoordenaars nooit ongemerkt konden naderen. Het geluid ontstaat door een vernuftige constructie van spijkers en klampen onder de vloerplanken.

Rond het paleis liggen uitgestrekte tuinen en verdedigingsgrachten met stenen muren. Het kasteel was ook de plek waar in 1867 de laatste shogun de macht formeel teruggaf aan de keizer, wat het einde inluidde van eeuwen shogunbestuur. Zo staat Nijō symbool voor zowel het hoogtepunt als het einde van het samoeraitijdperk.